Pietro Masturzo, Italy

Met deze winnaar volgt de jury de trend van de laatste jaren om geen schreeuwende iconische foto als winnaar te kiezen, maar een ‘stille’ foto die moeilijker te duiden is. Denk bijvoorbeeld aan de foto uit 2007 van Spencer Platt van Libanese jongeren in een rode cabrio in Beiroet. Of de onscherpe foto van een vermoeide soldaat van Tim Hetherington een jaar later. Kortom, geen duidelijke ‘in your face’ foto’s met bloed, dood en verderf maar een foto waarbij je het verhaal erachter moet en wil weten. “We were looking for an image that drew you in, took you deeper, made you think more – not just about showing what we already know, but something that asks more of us”, Aldus jurylid Kate Edwards.

Deze benadering is eigenlijk door de hele selectie heen te zien. De eerste prijs in de categorie General News singles, van Kent Klich, is eigenlijk een stilleven van een gebombardeerd huis in Gaza. En ook de eerste prijs singles in de categorie People in the News laat deze voorzichtige benadering zien. We zien de gevolgen van rellen in Kashmir, zonder het nieuwsgeweld open en bloot te aanschouwen. Kijk hier voor een overzicht van alle winnende foto’s.

De dominante dromerige, esthetische documentairefotografie komt het beste tot zijn recht in de categorie Daily Life; en dan vooral in de foto’s van Pieter ten Hoopen. De oud-winnaar (2008, ook Daily Life) kreeg maar liefst twee prijzen van de jury voor zijn fotoverhaal over het Amerikaanse dorpje Hungry Horse.

Een van de leukste foto’s is die van een zondagse picknick in Mozambique. Mooi om een van de armste landen ter wereld ook eens op een andere manier gerepresenteerd te zien.

(JV)

Joan Bardeletti, France

Maandagmiddag tekende de twintigjarige voetballer Vagif Javadov, in aanwezigheid van FC Twente voorzitter Joop Munsterman en zijn vader Fizüli, een contract dat hem voor drieëneenhalf  jaar aan de club uit Enschede bindt.

De aanvaller van FK Qarabagh Agdam is het grootste talent van Azerbeidzjan. Hij maakte indruk tijdens de Europa League-ontmoeting in augustus.

Vagif Javadov (l.) is een van de populairste voetballers van zijn land. Samen met FK Qarabagh-ploeggenoot Vügar Nadirov is hij te zien op billboards in de hoofdstad Bakoe (december 2009).

“That’s Javadov, right?”, vroeg FC Twente coach Steve McClaren na de afsluitende training van tegenstander FK Qarabagh Agdam in het nationale stadion van Bakoe. “Yes, that’s Vagif”, antwoordde ik, waarop de voormalige bondscoach van de Engelsen op een drafje de achtervolging inzette op de aanvaller. Vlak voor de ingang van de amateuristisch aandoende kleedkamers, had McClaren hem te pakken. De coach legde een hand op de schouder en fluisterde de spits een paar korte woorden toe.  Javadov’s beheersing van het Engels is beperkt, maar de boodschap zal zijn overgekomen.

Misschien werd die zomeravond de basis gelegd voor de overgang van de eerste Azerbeidzjaanse speler naar de Nederlandse competitie.

Ik leerde Vagif Javadov kennen in de aanloop naar het seizoen 2008-2009. De net negentienjarige linkerflankspeler viel op met een aantal dreigende acties, waaruit zijn aangeboren talent onmiskenbaar naar voren kwam. Maar hij viel ook op als een flegmatieke aanvaller, die niet altijd oog had voor zijn medespelers en  zich met tegenzin kweet van zijn defensieve taken.

Onder de jonge coach Gurban Gurbanov brak Javadov definitief door. Hij werd een dragende teamspeler met een beslissende actie en het vermogen om verantwoordelijkheid te dragen. Zo tekende hij voor de beslissende penalty in de Azerbeidzjaanse bekerfinale, waarmee een ticket voor de Europa League werd veroverd. Ook internationaal liet Javadov van zich horen. Dankzij een goal van Javadov speelde Azerbeidzjan met 1-1 gelijk tegen het Rusland van Guus Hiddink. Ook tegen de Duitsers maakte hij indruk. Ondanks zijn jonge leeftijd speelde Javadov inmiddels al 24 interlands, waarin hij 5 keer scoorde.

Vagif Javadov aan de bal tegen zijn nieuwe werkgever (Foto: Dirk-Jan Visser)

Javadov is een begenadigd technicus, met een indrukwekkend schot en een uitstekende koptechniek. Hij voelt zich het prettigste als valse spits, waarbij hij vanaf de flank graag het centrum indribbelt of plotseling opduikt voor de goal. Maar in het afgelopen seizoen bleek hij ook als diepste spits uit de voeten te kunnen. Zijn ontwikkeling werd beloond met de uitverkiezing van Voetballer van het Jaar in eigen land en nu dus een transfer naar FC Twente.

In Azerbeidzjan is met trots gereageerd op de transfer. De nummer 114 op de FIFA wereldranglijst is niet verwend met opvallende transfers. De prestaties van FK Qarabagh-verdediger Rashad Sadigov in de kelder van de Turkse Süper Lig leverden hem een heldenstatus op in eigen land. De laatste Azerbeidzjaanse speler die succesvol was in een West-Europese competitie was Vali Gasimov, die in het begin van de jaren negentig 42 wedstrijden speelde voor Real Betis Sevilla.

Steve McClaren liet vanuit het trainingskamp van zijn ploeg in het Spaanse La Manga weten in zijn nopjes te zijn met de transfer, maar ook geduld te hebben. Als hij zich ook bij Twente in hetzelfde tempo blijft doorontwikkelen, kan Javadov wel eens een sensatie worden. Bij McClaren is hij in goede handen.

Bosnische supporters voorafgaand aan de wedstrijd België - Bosnië-Herzegovina (foto: AH)

In mei van dit jaar dreigde de FIFA nog met uitsluiting van het nationale voetbalelftal wegens terugkerend wangedrag van de supporters. Directe aanleiding was de wedstrijd België – Bosnie-Herzegovina, een wedstrijd die 15 minuten onderbroken werd nadat de Bosnische supporters vuurpijlen op het veld gooiden. Met tientallen tegelijk.

Anderhalf jaar eerder werd de wedstrijd Noorwegen – Bosnië-Herzegovina ook al onderbroken. Daarbij hadden de supporters de pech dat de rook bleef hangen in de Noorse winterse mist die al boven het stadion hing en de wedstrijd definitief ruim 30 minuten werd onderbroken. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, zou je zeggen.

Wie zijn die supporters? Moeten we vrezen voor wantoestanden in Johannesburg als het land zich onverwacht zou kwalificeren?

Het is van alles wat. Georganiseerde supportersclubs die met bussen vanuit de Balkan komen. De zogenaamde ‘indianen’, lokale families die hun liefde voor het land belijden door zoveel mogelijk sjaaltjes om de armen te binden en zich gek uit te dossen. Er zijn ook idioten bij. Hooligans. Maar die houden zich meestal koest. Wat vooral opvalt is het grote aantal jongens en meisjes tussen de 20 en 35, die rustig staan te keuvelen. De voertaal is Servo-Kroatisch, maar als je goed luistert hoor je allerlei talen doorklinken.

Je zou het een ‘verloren generatie’ kunnen noemen. De duizenden Bosnische jongeren die in de loop van de oorlog van de jaren negentig verspreid raakte over heel Europa. De meeste zijn inmiddels volkomen geïntegreerd in het land van aankomst. Voor hen zijn de wedstrijden van het nationale team een kans om elkaar te ontmoeten en herinneringen op te halen. Een verloren generatie op zoek naar een nieuwe Bosnische identiteit. Het voetbal helpt daarbij. In het voetbalteam bestaat geen Republika Srpska of Moslim-Kroatische federatie. Niet meer.

Voorafgaand aan België – Bosnië-Herzegovina verzamelden enkele honderden Bosnische jongeren zich op de Markt van Genk. Een schattig meisje verkoopt capuchontruien met de tekst ‘Hardcore Bosnians on Tour’.

De supporters mengen makkelijk met het winkelend publiek of drinken een biertje met de stamgasten. Achter in de kroeg hangt een vlag van de ‘Bosnia Fanclub Florida’. Op het terras wordt bijgepraat en slaapt een BiH Fanaticos uit het Zweedse Göteborg z’n roes uit. Een charmante Genkse dame van een jaar of zeventig mengt zich met een vriendelijke glimlach in de menigte. ‘Bent u van Bosnië’ vraagt ze. ‘Ja. Of nee, ik kom uit Nederland’, zegt de supporter. Van Nederland, aja?  Ach als het maar gezellig is he. U mag nog wel komen hoor. Da’s gezellig’. Ze knikt minzaam en schuifelt tussen twee Bosnische ‘hooligans’ door voor ze standhoudt om een etalage met lederen tassen te bekijken.

De uitwedstrijden van het Bosnische elftal houden het midden tussen de gebruikelijke voetbaltaferelen en een schoolreünie. ‘Veel mensen komen naar de wedstrijden om bij te praten en elkaar weer eens te zien’, zegt Abdullah. ‘Zo heb ik via het voetbal mijn buurjongens weer ontmoet. Vroeger in Bosnië woonden we in dezelfde flat, maar door de oorlog verloren we elkaar uit het oog. Via het voetbal kwamen we elkaar weer tegen. Bleek dat we allebei in Nederland woonden. Zij in Brabant, wij in Limburg. Sindsdien spreken we elkaar regelmatig.’

In Genk begon die avond de opmerkelijke opmars van de Bosnische voetbalploeg. België werd verdiend met 4-2 verslagen, maar niet nadat de wedstrijd bij een 1-1 stand korte tijd gestaakt moest worden nadat opnieuw tientallen vuurpijlen op het veld werden geworpen. De fans spelen letterlijk met vuur, een ernstige sanctie van de FIFA ligt op de loer.

‘De vuurwerkacties zijn een protest tegen de corruptie van de Bosnische voetbalfederatie’, zegt Damir die regelmatig de wedstrijden van het Bosnische elftal bezoekt. Ze hebben er een handje van om  kaarten achter te houden en door te verkopen aan bevriende relaties die er het driedubbele voor vragen. De supporters staan machteloos en tonen hun woede op de tribune. Vorig jaar was ik in Istanboel voor de kwalificatiewedstrijd tegen de Turken. Bleek dat de Bosnische bond alle kaarten voor Bosnische fans had teruggetrokken. Terwijl we daar met een paar honderd supporters naar toe waren gereisd. Niemand kan daar iets aan doen. Die acties zijn pure frustratie’.

‘Begrijp me goed, ik keur de vuurwerkacties niet goed! Natuurlijk zitten er altijd een paar idioten bij. Maar het merendeel van de supporters zijn jongens en meisjes die elkaar willen ontmoeten en samen herinneringen ophalen aan Bosnië. Met deze generatie voetballers maken we een echte kans om iets te bereiken. Eindelijk hebben we iets om trots op te zijn. Juist voor onze generatie is het belangrijk dat we weer trots kunnen zijn op ons land’.

Aan de hand van de Bundesliga sterren Misimovic, Dzeko en Ibisevic maakt het Bosnische elftal een serieuze kans op kwalificatie voor het WK in Zuid-Afrika. Tot verrassing van velen behaalde het team de tweede plaats in groep 5 achter Europees kampioen Spanje, maar voor gerenommeerde voetballanden als Turkije en België. Vooraf werd de ‘barrage’ als een vrijwel onmogelijk doel beschouwd.  Maar nu de playoffs bereikt zijn, willen de Bosniërs ook naar Zuid-Afrika. Portugal is gewaarschuwd.

AH

Honderden mensen vormden afgelopen zaterdag op het museumplein samen het getal 350, dat staat voor de hoeveelheid CO2-deeltjes per miljoen in de atmosfeer (350 ppm). Volgens Nasa wetenschapper-activist James Hansen is dit de gezonde bovengrens voor de hoeveel CO2 in de atmosfeer.

In totaal vonden wereldwijd meer dan 4500 acties plaats rond de 350 actie in de aanloop naar de klimaatconferentie in december.

(JV)

Hansen is een fel voorstander voor een alternatief energiebeleid. Hij werd in juni dit jaar nog opgepakt toen hij protesteerde tegen de kolenindustrie  in Amerika.

Hansen is directeur van het NASA Goddard Institute for Space Studies en professor in de milieuwetenschappen aan de Columbia universiteit.

Over zijn arrestatie zei Hansen: “Politicians may have to advocate for halfway measures if they choose. But it is our responsibility to make sure our representatives feel the full force of citizens who speak for what is right, not what is politically expedient.”

Hansen kreeg wereldwijde bekendheid door het nummer 350. Volgens hem is de maximale concentratie CO2 (in parts per million) die de atmosfeer kan dragen zonder dat de hel losbreekt 350. Volgens wetenschappers zitten we nu op zo’n 383 ppm.

In de aanloop naar de onderhandelingen over een nieuw klimaatverdrag in Kopenhagen is er een grote actiebeweging rond het getal 350 ontstaan. Volgens de organisatie zijn er volgende week zaterdag overal op de wereld acties:

http://www.350.org/map

De actie op het museumplein begint volgende week om 12.00 uur.

(JV)

Het nieuwsbureau APA weet dat hoofdtrainer Gurban Gurbanov voorafgaand aan de loting tegen FC Twente een telefoontje ontving van president Ilham Aliyev.

Baku – APA. Ilham Aliyev wished success to Garabagh in the forthcoming matches.

President Ilham Aliyev volgde in 2003 zijn vader Heydar Aliyev op als President van Azerbeidzjan. (Foto: APA)

Azerbaijan’s President Ilham Aliyev congratulated Garabagh football club of Aghdam, AFFA’s Information and Public Affairs Department told apasport.az website.

The head of state had a telephone conversation with coach of the team Gurban Gurbanov.

President congratulated the coach on the victory over Finland’s Honka club and the club’s playoff qualification.

[Bron: http://en.apa.az/news.php?id=105965, geplaatst op 07  Aug 2009 13:55]

In reactie op het telefoongesprek met de president vertelde Gurban Gurbanov aan de verslaggever van APA:

Gurban Gurbanov is hoofdcoach van FK Qarabagh Agdam sinds augustus 2008. (Foto: azerisport.com)

I was very pleased that President Ilham Aliyev phoned to congratulate me. Frankly speaking, President’s call was unexpected for me,” coach of “Karabakh” club of Aghdam Gurban Gurbanov told apasport.az.
Gurbanov said he was very glad.

“I am grateful to Ilham Aliyev for this care. The head of state expressed interesting views in the telephone conversation. We spoke about the development of Azerbaijani football, “Karabakh” club. President said our victory was the greatest success of our football. He underlined the recognition of Karabakh on the international arena. Karabakh exists. President especially noted that our team mainly consists of local players and coaches. It shows that there are footballers and coaches in Azerbaijan and our football is developing,” he said.

“The head of state wished us success in the forthcoming matches. Of course, our achievement is the result of Ilham Aliyev’s care and attention to football and in general to sport. We appreciate it. We will do our best to justify our president’s confidence,” he said.
“Karabakh” club defeated Finland’s “Honka” club in both matches – 1:0 and 2:1.

[Bron: http://en.apa.az/news.php?id=105970, geplaatst op 07 Aug 2009, 15:40.]

Het onwaarschijnlijke is gebeurd. Bezoekers van dit blog weten inmiddels dat Arthur FK Qarabagh Agdam sinds anderhalf jaar op de voet volgt. In het verleden moest hij naar de verre uithoeken van Europa reizen om informatie te vergaren, binnenkort komt de club naar Nederland.

FC Twente is de tegenstander in de play-off voor deelname aan de groepsfase van de Europa League!

Een eerste reactie vanuit Bakoe leert dat FK Qarabagh onder de indruk is van FC Twente. Middenvelder Namiq Jusifov bekende: “We hebben beelden gezien van de wedstrijd tegen Sporting Lissabon en dat was indrukwekkend. Verder weten we nog niet veel van de club. Daar gaan we ons binnenkort in verdiepen.”

Ook binnen FC Twente werd verrast gereageerd op de loting. Evert Bleuming informeerde namens de club: “We weten niet goed wat we ons bij deze tegenstander moeten voorstellen. Maar ze hebben Rosenborg uitgeschakeld, dus ze moeten wel iets kunnen.”

Binnenkort reist een delegatie van de Twentse club naar Bakoe om de tegenstander te bekijken.

Op 20 augustus is FK Qarabagh te gast in de Grolsch Veste, een week later volgt de return in het nationale Tofiq Bahramov-stadion in Bakoe.

Lees ook de onderstaande posts voor meer achtergrondinformatie over FK Qarabagh Agdam.

Meer over de huidige situatie in Nagorno Karabach kun je vinden in de posts ‘Elders is het ook…Pokeren’ en ‘Elders is het ook…Yes, We Can’. Dat de kwestie nog altijd actueel is kun je aflezen uit de rel tijdens het Eurovisie Songfestival ‘Elders is het ook…Eurovisie in de Kaukasus’.

Het elftal van FK Qarabagh Agdam. Achter vlnr: Aslan Kerimov, Ferhad Veliyev, Rashad F. Sadigov, Vagif Javadov, Elnur Allahverdiyev en Admir Teli. Voorste rij vlnr: Rashad A. Sadigov, Vugar Nadyrov, Elvin Memmedov, Maxim Medvedev en Emin Imamaliyev.

Het sprookje van FK Qarabagh Agdam duurt voort. Vanavond versloeg het in een goedgevuld nationaal stadion in Bakoe het Finse FC Honka Espoo met 2-1. Na de 0-1 overwinning in Finland is deze uitslag ruim voldoende voor de Azerbeidzjaanse reuzendoder om door te gaan naar de laatste playoff-ronde voor kwalificatie tot het hoofdtoernooi van de Europa League.

De wedstrijd werd in de 32e minuut opengebroken door Elvin Memmedov. Lang konden de Azerbeidzjaanse spelers niet genieten van een geruststellende voorsprong, want twee minuten later al maakte Sampo Koskinen gelijk voor FC Honka.

Net als tegen Rosenborg bracht Rashad F. Sadigov zijn ploeg tien minuten voor tijd met een kanonskogel in veilige haven. Hij had daar wel de hulp van de grabbelende keeper Henriksson van de Finnen voor nodig, die Sadigov’s dwarrelende vrije trap van ver buiten de zestien volkomen verkeerd ingeschatte.

De loting voor de beslissende playoffs vindt vrijdagmiddag vanaf 13.30 uur plaats in het Zwitserse Nyon. Ook de Nederlandse clubs Ajax, SC Heerenveen, PSV, NAC Breda en FC Twente  zitten vrijdag in de koker.

Nog nooit plaatste een Azerbeidzjaanse voetbalclub zich voor een Europees hoofdtoernooi.

Bekijk de hoogtepunten van FK Qarabagh Agdam – FC Honka 2-1. Helaas is de 1-0 van Elvin Memmedov gereduceerd tot een rollende bal in het net, maar de euforie van de Azerbeidzjaanse commentator is zeker ook de moeite waard.

[Later meer...]

International Elvin Memmedov scoorde in de 69^e minuut van de wedstrijd, gespeeld in Helsinki, het enige doelpunt. Net als in de eerste ronde tegen Rosenborg was ook deze goal van grote schoonheid

De return is op donderdag 6 augustus in Bakoe.

Bekijk hier een samenvatting van de wedstijd FC Honka – FK Qarabagh, met het schitterende doelpunt van Elvin Memmedov:

Lees ook de post ‘FK Qarabagh zet Agdam (weer) op de kaart’

Coach Gurban Gurbanov op de schouders na de 1-0 winst op Rosenborg BK in Bakoe

De grootste verrassing van de tweede kwalificatieronde in de Europa League komt dit jaar uit Azerbeidzjan. Na een zwaarbevochten 0-0 in het Noorse Trondheim versloeg FK Qarabagh Agdam het vermaarde Rosenborg BK met 1-0 en gaat verder in Europa.

FK Qarabagh Agdam speelt voor veel meer dan de wedstrijdpremie: de vluchtelingenclub symboliseert het verlangen van honderdduizenden Azerbeidzjaanse vluchtelingen om terug te keren naar hun verwoeste stad. Een club om in de gaten te houden!

Verdediger Rashad Sadigov schoot in de blessuretijd van de eerste helft een indirecte vrije trap onhoudbaar langs de Noorse doelman Rune Jarstein. De uitschakeling van Rosenborg BK, van 1993 tot 2007 een vrijwel constante in de Champions League, is de grootste scalp uit de geschiedenis van het Azerbeidzjaanse voetbal.

Bekijk hier het winnende doelpunt van Rashad F. Sadigov, centrale verdediger van FK Qarabagh en aanvoerder van het Azerbeidzjaans nationale elftal (met Noors commentaar):

Met de uitschakeling van Rosenborg voegde FK Qarabagh een nieuw hoofdstuk toe aan haar turbulente geschiedenis. In 1999 had de club, oorspronkelijk uit Agdam, de eer om als eerste voetbalclub in Azerbeidzjan de tweede (voor-) ronde te bereiken van een Europees toernooi. Het Israelische Maccabi Haifa, met een jonge Yossi Benayoun (nu Liverpool FC) werd na twee wedstrijden verslagen. Spits Müshviq Hüseynov, nu assistent-coach, maakte beide doelpunten in de beslissende 2-1 overwinning.

FK Qarabagh’s grootste succes vond plaats in 1993, het jaar waarin de club zowel de landstitel als de nationale beker veroverde. Destijds ging het prille onafhankelijke Azerbeidzjan gebukt onder een wrede oorlog met buurland Armenië over de separatistische regio Nagorno Karabach. Geen club is meer verbonden met deze tragische oorlog dan FK Qarabagh.

FK Qarabagh ontstond in 1987 as opvolger van verschillende voetbalverenigingen uit Agdam, een belangrijk administratief en agrarisch centrum in het oosten van Azerbaidzjan tegen de flanken van het bergachtige Nagorno Karabach. Toen de oorlog in volle hevigheid uitbarstte in de vroege jaren negentig, bleef het lommerrijke Imaret-stadion in Agdam de plek waar Agdami samenkwamen. Zelfs toen de stad belegerd werd in juni en juli 1993 en bommen dagelijks neerkwamen op de stad en het stadion, werd er gevoetbald.

Aslan Kerimov (foto: AH / Sjoerd Oostrik)

Aanvoerder Aslan Kerimov (37), de enige speler uit het huidige team die ook in 1993 onderdeel uitmaakte van de selectie, herinnert het zich nog goed:

‘Twee wedstrijden werden onderbroken omdat de granaten insloegen in het stadion. We wachtten tot de rook was opgetrokken en speelden verder. Destijds was voetbal de enige manier voor de inwoners van Agdam om aan de realiteit te ontsnappen. Het was onze plicht om voor ze te blijven spelen.’

De stad werd ingenomen door Armeense troepen op 23 juli 1993. Spelers en begeleiders van de club moesten vluchten, samen met de circa 80.000 tot 120.000 inwoners van de stad en regio, en begon aan een moderne odyssee van stad tot stad. Desondanks speelde FK Qarabagh alle resterende wedstrijden, gemotiveerd door de belofte die ze aan het volk van Agdam hadden gedaan en bereikte zowel de bekerfinale als de finale van de playoffs om de eerste landstitel van onafhankelijk Azerbeidzjan. Zonder een eigen stadion of vaste verblijfplaats en met een fanbasis die over het hele land was uitgewaaierd, won het team ze allebei.

Terwijl de spelers van FK Qarabagh historie schreven, werden de banden met hun thuisstad voor onbepaalde tijd doorgesneden. Agdam kwam terecht in de bufferzone tussen Azerbeidzjan en de door Armeniërs bezette regio Nagorno Karabach en werd ontmanteld en vernietigd. In 1995 werd een wapenstilstand gesloten, die de status quo bevestigde. Uitzicht op een definitief vredesverdrag, waarmee een terugkeer kan worden gewaarborgd, is er niet.

Agdam is een spookstad. Een labyrint van straatjes, slechts gemarkeerd door verweerde en overwoekerde muren van de huizen waarin ooit 80.000 mensen woonden. De Armeense strijdkrachten gebruiken de stad als militaire zone. De vroegere inwoners van Agdam kunnen op maximaal 6 kilometer van de stad komen, maar verder niet. Genoeg om met een verrekijker de ruïnes van hun stad te zien. Maar ook binnen schutsafstand van Armeense sluipschutters. Zo dichtbij en tegelijk onbereikbaar.

Agdam is tegenwoordig een spookstad (Foto: F.A.S.T.- Foundation for Achieving Seamless Territory)

FK Qarabagh Agdam heeft sinds 1993 een respectabele positie in de subtop van het Azerbeidzjaanse profvoetbal verworven. De club vestigde zich in tijdelijke onderkomens in de hoofdstad Bakoe. Daar speelt de club nog altijd, een zeven uur durende busreis over slechte wegen verwijderd van de vluchtelingennederzettingen waar nog steeds het grootste deel van hun fanschare woont.

In juni van dit jaar nam aanvoerder Aslan Kerimov een paar van zijn teamgenoten mee naar de loopgraven. “We hebben veel jonge spelers in het team. Jongens die nog nooit in de Agdam-regio zijn geweest. Ik wilde ze vertellen over de geschiedenis van de club. Hoe we doorspeelden terwijl de mortieren insloegen in het stadion. Ik vind het belangrijk dat ze weten voor wie ze spelen”.

Dankzij de inspanningen van de voorzitter van het Azerbeidzjaans Olympisch Comite – oorspronkelijk afkomstig uit Karabach – beschikt de vluchtelingenregio sinds kort over een eigen voetbalstadion in Guzanli, nog geen 20 kilometer van Agdam. In juni speelde het team hier, bij wijze van experiment,  zijn laatste drie thuiswedstrijden. De maximale capaciteit van 2000 man werd ruim overschreden en de uitzinnige fans lieten er geen misverstand over bestaan waar de thuisbasis van FK Qarabagh ligt.

Het inspireerde het team gecoacht door de nationale voetballegende Gurban Gurbanov tot winst in de nationale beker en een ticket voor de Europa League, waarin ze gekoppeld werden aan de Noorse reus Rosenborg BK. In Trondheim waren 23 Azerbeidzjaanse fans getuige van een zwaarbevochten 0-0.

Ik sprak Aslan Kerimov na de verrassende 0-0 in Trondheim. Daarbij liep hij al op de zaken vooruit: ‘Wij zijn eigenlijk een vluchtelingenclub en onze supporters wonen verspreid over het land. Maar als we Europees spelen, staat het hele land achter ons. Iedereen is trots als de naam Qarabagh klinkt in Europa. Moet je je voorstellen wat er gebeurt als we winnen.’

Bij de terugwedstrijd in het nationale stadion in Bakoe, het enige stadion in Azerbeidzjan dat aan alle UEFA eisen voldoet, zaten meer dan 20.000 fans. Ze waren getuige van een historische wedstrijd. De historische zege kreeg bovendien gestalte op een gedenkwaardige dag. De wedstrijd in Bakoe werd gespeeld op 23 juli 2009. Exact 16 jaar na de val van Agdam.

Supporters herinneren tijdens de wedstrijd Rosenborg BK - FK Qarabagh aan de val van Agdam, exact 16 jaar geleden.

[Arthur Huizinga doet al geruime tijd onderzoek naar FK Qarabagh Agdam, liep twee maanden mee met de club in Bakoe en schrijft regelmatig over de club. Hij was op 18 juli aanwezig in Trondheim bij de heenwedstrijd in de Europa League tegen Rosenborg en sprak uitvoerig met de spelers en begeleiding.]

Meer informatie: arthurhuizinga@gmail.com.